نسبت تورم و سهم هزینه کرد گردشگری خانوارهای ایرانی
نمودار حاضر نشان می‌دهد که رابطه‌ای معکوس میان تورم و سهم گردشگری در هزینه خانوارهای ایرانی وجود دارد و هرچه تورم بالاتر رفته، سهم گردشگری در سبد خانوار کمتر شده است.
برای نمونه، در سال ۱۳۹۸ و قبل از همه‌گیری کرونا با جهش شدید نرخ تورم نسبت به سال قبل، هزینه‌های گردشگری خانواده‌ها بیش از ۵۰ درصد کاهش یافت. حتی بعد از پایان محدودیت‌های کرونا نیز این روند بهبود پیدا نکرد و سهم سفر همچنان پایین مانده است. بنابراین می‌توان به دو دلیل اشاره کرد:
اثر درآمدی: افزایش تورم قدرت خرید واقعی خانوارها را کاهش می‌دهد. در نتیجه خانواده‌ها برای تأمین نیازهای ضروری مثل خوراک و مسکن، ناچارند از هزینه‌های غیرضروری مثل سفر کم کنند.
اثر جانشینی: افزایش هزینه‌های سفر (حمل‌ونقل، اقامت و…) باعث می‌شود که گردشگری به گزینه‌ای گران تبدیل شود و خانواده‌ها به‌جای آن تفریحات کم‌هزینه‌تر درون‌شهری را انتخاب کنند.
پیام برای سیاست‌گذاران روشن است:
- سقوط گردشگری، نشانه‌ای از افت رفاه طبقه متوسط است.
- تقاضا در صنعت گردشگری به‌شدت تضعیف شده است
بنابراین هم مردم و هم صاحبان کسب‌وکار در این حوزه نیازمند حمایت و توجه ویژه هستند.