نتفلیکس ادعا دارد که در طی پنج سال گذشته با تولید سریال «بریجرتون» به اقتصاد بیمار بریتانیا 275 میلیون دلار کمک کرده است. بریجرتون سریالی است که بر مبنای رمان عاشقانه و هشت جلدی جولیا کوین به کارگردانی کریس وندوسن و تهیهکنندگی شاندا رایمز ساخته شد و فصل اول آن در دسامبر 2020 به پرببیندهترین سریال نتفلیکس تبدیل گردید. این سریال برداشتی آزاد و عاشقانه از قرن هیجدهم جامعۀ انگلستان معروف به دوران نیابت سطلنت یا دوران ریجنسی را روایت میکند.
با این حال بررسی شواهد و آمارها نشان از آن دارد که سریال بریجرتون علاوه بر کمک به اقتصاد بریتانیا، تأثیرات شایانتوجهی بر فرهنگ این کشور هم گذارده است. در همین راستا رایمز تهیهکننده پس از انتشار فصل سوم سریال گفته است: «بریجرتون فضای منحصربهفردی را در فرهنگ احاطه کرده، ایدههای آن در میان تمام آحاد جامعه از جوان تا پیر به طور یکسان طنینانداز شده و همه چیز از نام نوزاد گرفته تا مراسم عروسی را تحت تأثیر قرار داده است». در این یادداشت سعی میکنیم اثرات سریال بریجرتون بر اقتصاد و فرهنگ بریتانیا را رصد کنیم.
علاوه بر نحوۀ پوشش، ایدههای سریال بر سایر حوزههای مد از جمله طراحی خانه هم تأثیر گذاشته است. معماری دوران ریجنسی عمدتاً شامل مبلمانی با خطوط براق و کندهکاریهای برجسته، استفاده از پارچههای مجلل مثل مخمل، ابریشم و ساتن، رنگهای پاستلی و ملایم، نقوش کلاسیک مانند ستونها، توجه به جزئیات، آیینههای طلاکاری شده و نقشهای پیچیده بر دیوارها میشود. The Spruceیکی از پنج سایت برتر در زمینۀ طراحی خانه و باغ، سبک ریجنسی را توسعۀ بسیار داده است. 44 میلیون خوانندۀ این سایت، علاقهمندند زیبایی خاص و کلاسیک این دوران را به خانههای خود بیاورند. HGTV.COM وبلاگ دیگری است که به افراد یاد میدهد چگونه ایدههای این دوران را در خانههای خود بازآفرینی کنند. بث بولتون مدیر بازاریابی تخصصی بهبود خانه یوروسل اشاره کرده که با شروع سریال بریجرتون، خریداران در جستجوی گیاهان ویستریا، آلاچیق، فوارههای آب و شمعهایی در فضای باز بودهاند.
حتی صنعت زیبایی هم از اثرات سریال بریجرتون برکنار نمانده است. خردهفروش آنلاین Cult Beauty به ترند سرکش عاشقانۀ این سریال، یعنی گونههای سرخ و کک و مکهای مصنوعی در بین جوانان اشاره کرده است. ضمن آنکه جستجو برای مدل موی پفدار 165 درصد و مدل موی گوجهای خرگوشی (Space Buns) 100 درصد در پینترست افزایش داشته است.
مورد دیگر افزایش چشمگیر افرادی است که نسخههای کلاسیک آهنگهای پاپ معاصر را پخش میکنند. گروه کوارتت زهی ویتامین که به اختصار ویاِسکیو نامیده میشود، با ارائۀ نسخۀ کلاسیک آهنگهای آریانا گرانده، بیلی آیلیش و مارون 5 از زمان انتشار سریال بریجرتون در دسامبر 2020 شاهد 350 درصدی گسترش پخش آهنگهایشان بودهاند.
در اوایل قرن نوزدهم آداب نوشیدن چای، پیچیدهتر شد. ابتدا خدمتگزاران وسایل لازم را میآوردند: قوری، کیسۀ چای، آب داغ و فنجان. سپس بانوی خانه، چای را دم میکرد. او ترکیب مورد علاقهاش از برگهای چای را با هم مخلوط میکرد. سپس آب جوش را روی برگها میریخت. 5 تا 8 دقیقه لازم بود بگذرد تا چای دم بکشد. در نهایت او با استفاده از صافی، چای را برای مهمانان سرو مینمود. مهمانان به چای خود شیر، شکر یا هر دو را اضافه میکردند. در این دوران نوشیدن چای در فضای باز و باغها بسیار محبوب بود؛ افراد در مسیرهای پر از گل و درختچههای انبوه به موسیقی گوش فرا میدادند، چای مینوشیدند و بولینگ و آتشبازی میکردند.
البته همانطور که قبلاً هم اشاره کردیم رسم چای عصرگاهی در دوران ریجنسی، رسمی بود بیشتر مختص طبقههای ثروتمند و نمادی از منزلت اجتماعی بالاتر آنها. با این حال رسم چای دیگری هم متداول بود که بیشتر مختص طبقههای پایین و متوسط جامعه میشد. این رسم در ساعت 5 تا 6 بعد از ظهر انجام میشد و همراه وعدۀ شام افراد سرو میشد: چای به همراه مقداری گوشت و شیرینیهایی مثل ترافل و کیک.
با توجه به مطالبی که گفته شد، میتوان به خوبی متوجه اهمیت مهمانی چای و مراسم نمادین آن در دوران ریجنسی شد؛ امری که در فصل سوم سریال بریجرتون انعکاس یافته است. از آن پس ایدههای این سریال محبوبیت بسیاری در میان افراد پیدا کرد. سازمانهای مختلف شروع به برگزاری ایونتهایی در این خصوص نمودند و حتی وبلاگنویسان به آموزش چگونگی مراسم چای و تزیینات میزهای آن اشاره کردهاند. برای مثال میتوان بهevents epiphany اشاره کرد که ایونتهای مختلفی برای علاقهمندان برگزار میکند. در ایونت مهمانی چای این شرکت که جولای 20، 21، 27 و 28 در سیاتل برگزار میشود این گونه آمده است: «در جشن ما که در سیاتل برگزار میشود شرکت کنید تا از نزدیک دوران ریجنسی را لمس و تجربه کنید. چای را در فنجانهای چینی بنوشید و در عین لذت از مهمانی، از غذاهای لذیذ هم نوش جان کنید. میتوانید بهترین لباسهایتان را با تم این دوران بپوشید و در موسیقی زنده غرق شوید. این یک مهمانی مخصوص برای طرفداران چای است».
رشد 275 میلیون دلاری اقتصاد بریتانیا
سریال بریجرتون 275 میلیون دلار به اقتصاد بریتانیا کمک کرده و در این روند از 5 هزار کسبوکار محلی بومی نیز حمایت کرده است. طبق برآورد نتفلیکس، این رقم شامل هزینههای مستقیم و غیرمستقیم برای تولید این سریال میشود. این پیام نتفلیکس برای استودیوهای ساخت فیلم و سریال بریتانیا امیدبخش است؛ چرا که با از بین رفتن رونق دوران خانهنشینی کرونا، شغلهای زیادی در این صنعت از دست رفتهاند. در عین حال تحلیلگران معتقدند تأثیر این سریال بر رشد اقتصاد کشور خیلی بیشتر از این رقم بوده؛ چرا که درآمد حوزههایی مثل گردشگری، تجارت و غیره در آن ملحوظ نگردیده است. در یک نمونه، میتوان به مکانهای نمادینی مثل قعلۀ هوارد در یورکشایر و خانۀ رنجر در گرینوویچ اشاره کرد که به لطف سریال بریجرتون موجب علاقهمندی بسیاری از گردشگران به بازدید آنها شدهاند. به طوری که شمار بازدیدکنندگان 18 تا 24 سال از وبگاه Castle Howard پس از اعلام برنامه بیش از 3400 درصد افزایش داشته است. همچنین در سال 2022 بازدید از خانۀ رنجر 81 درصد بیشتر شده است.بازآفرینی انگلستانِ قرن هجدهم: دوران ریجنسی
داستان سریال بریجرتون در انگلستانِ قرن هجدهم میگذرد. دورهای که با برکناری پادشاه جرج سوم و جانشینی فرزندش با عنوان «نایبالسلطنه» آغاز شد و از این رو با عنوان دورۀ نیابت سلطنت یا ریجنسی هم از آن یاد میشود. بازآفرینی موفق این دوران توسط سازندگان سریال، باعث شد سراسر صحنههای سریال از نحوۀ پوشش و معماری منازل گرفته تا چگونگی برگزاری مراسم و جشنهای مختلف مورد الگوی افراد جامعه قرار گیرد و حتی رویدادهای خاصی با تِم این دوران برگزار شود. اینلفوئنسرها و بلاگرها با آموزش و تبلیغ جنبههای مختلف این دوران، نقش بسزایی در ارتقا و همهگیری بیشتر این دوران تاریخی در تمام لایههای جامعه داشتند. بازار تجارت الکترونیکی مد Love the Sales گزارش میکند تنها پس از گذشت سه روز از انتشار فصل دوم سریال بریجرتون، پوشش بازیگران این سریال که شامل لباسهای کمری امپراتوری، عروسکی، با تزیینهایی از مروارید، طرحهای گلدار، دستکشهای بلند اپرا و طرحهای مشابه دیگری است به ترند محبوب فصل بهار تبدیل شد. نمونهای از این نوع پوشش را میتوانید در تصویر زیر ملاحظه نمایید.
علاوه بر نحوۀ پوشش، ایدههای سریال بر سایر حوزههای مد از جمله طراحی خانه هم تأثیر گذاشته است. معماری دوران ریجنسی عمدتاً شامل مبلمانی با خطوط براق و کندهکاریهای برجسته، استفاده از پارچههای مجلل مثل مخمل، ابریشم و ساتن، رنگهای پاستلی و ملایم، نقوش کلاسیک مانند ستونها، توجه به جزئیات، آیینههای طلاکاری شده و نقشهای پیچیده بر دیوارها میشود. The Spruceیکی از پنج سایت برتر در زمینۀ طراحی خانه و باغ، سبک ریجنسی را توسعۀ بسیار داده است. 44 میلیون خوانندۀ این سایت، علاقهمندند زیبایی خاص و کلاسیک این دوران را به خانههای خود بیاورند. HGTV.COM وبلاگ دیگری است که به افراد یاد میدهد چگونه ایدههای این دوران را در خانههای خود بازآفرینی کنند. بث بولتون مدیر بازاریابی تخصصی بهبود خانه یوروسل اشاره کرده که با شروع سریال بریجرتون، خریداران در جستجوی گیاهان ویستریا، آلاچیق، فوارههای آب و شمعهایی در فضای باز بودهاند.
حتی صنعت زیبایی هم از اثرات سریال بریجرتون برکنار نمانده است. خردهفروش آنلاین Cult Beauty به ترند سرکش عاشقانۀ این سریال، یعنی گونههای سرخ و کک و مکهای مصنوعی در بین جوانان اشاره کرده است. ضمن آنکه جستجو برای مدل موی پفدار 165 درصد و مدل موی گوجهای خرگوشی (Space Buns) 100 درصد در پینترست افزایش داشته است.
مورد دیگر افزایش چشمگیر افرادی است که نسخههای کلاسیک آهنگهای پاپ معاصر را پخش میکنند. گروه کوارتت زهی ویتامین که به اختصار ویاِسکیو نامیده میشود، با ارائۀ نسخۀ کلاسیک آهنگهای آریانا گرانده، بیلی آیلیش و مارون 5 از زمان انتشار سریال بریجرتون در دسامبر 2020 شاهد 350 درصدی گسترش پخش آهنگهایشان بودهاند.
مهمانی چای بریجرتون
از دیگر تأثیرات مهم سریال بریجرتون، ترند تابستانی اپلیکیشن پینترست (Pintrest) «مهمانی چای بریجرتون» بود که کاربران در آوریل 2024 حدود 430 درصد بیش از سال قبل در مورد آن جستجو کردهاند. در اینجا لازم است به تاریخ و دوران ریجنسی برگردیم و اهمیتی که سرو چای در آن مقطع داشت را مرور کنیم. شواهد نشان میدهد در اوایل دهه 1800 (دوران ریجنسی)، نوشیدن چای بعدازظهر و چگونگی سرو آن، سنت متداولی در بین طبقههای ثروتمند در انگلستان بوده است. این کار معمولاً حوالی ساعت 4 بعدازظهر انجام میشد، قبل از آنکه افراد بخواهند آمادۀ گردش عصرگاهی خود شوند. مراسم شامل سرو چای داغ به همراه ساندویچهای انگشتی کوچک، بسکویت و کوکی و کیکهای کرهای کوچک میشد. چایها هم عمدتاً شامل چای سبز، سیاه و اولانگ میشدند که از چین و هند به انگلستان وارد میشدند.
در اوایل قرن نوزدهم آداب نوشیدن چای، پیچیدهتر شد. ابتدا خدمتگزاران وسایل لازم را میآوردند: قوری، کیسۀ چای، آب داغ و فنجان. سپس بانوی خانه، چای را دم میکرد. او ترکیب مورد علاقهاش از برگهای چای را با هم مخلوط میکرد. سپس آب جوش را روی برگها میریخت. 5 تا 8 دقیقه لازم بود بگذرد تا چای دم بکشد. در نهایت او با استفاده از صافی، چای را برای مهمانان سرو مینمود. مهمانان به چای خود شیر، شکر یا هر دو را اضافه میکردند. در این دوران نوشیدن چای در فضای باز و باغها بسیار محبوب بود؛ افراد در مسیرهای پر از گل و درختچههای انبوه به موسیقی گوش فرا میدادند، چای مینوشیدند و بولینگ و آتشبازی میکردند.
البته همانطور که قبلاً هم اشاره کردیم رسم چای عصرگاهی در دوران ریجنسی، رسمی بود بیشتر مختص طبقههای ثروتمند و نمادی از منزلت اجتماعی بالاتر آنها. با این حال رسم چای دیگری هم متداول بود که بیشتر مختص طبقههای پایین و متوسط جامعه میشد. این رسم در ساعت 5 تا 6 بعد از ظهر انجام میشد و همراه وعدۀ شام افراد سرو میشد: چای به همراه مقداری گوشت و شیرینیهایی مثل ترافل و کیک.
با توجه به مطالبی که گفته شد، میتوان به خوبی متوجه اهمیت مهمانی چای و مراسم نمادین آن در دوران ریجنسی شد؛ امری که در فصل سوم سریال بریجرتون انعکاس یافته است. از آن پس ایدههای این سریال محبوبیت بسیاری در میان افراد پیدا کرد. سازمانهای مختلف شروع به برگزاری ایونتهایی در این خصوص نمودند و حتی وبلاگنویسان به آموزش چگونگی مراسم چای و تزیینات میزهای آن اشاره کردهاند. برای مثال میتوان بهevents epiphany اشاره کرد که ایونتهای مختلفی برای علاقهمندان برگزار میکند. در ایونت مهمانی چای این شرکت که جولای 20، 21، 27 و 28 در سیاتل برگزار میشود این گونه آمده است: «در جشن ما که در سیاتل برگزار میشود شرکت کنید تا از نزدیک دوران ریجنسی را لمس و تجربه کنید. چای را در فنجانهای چینی بنوشید و در عین لذت از مهمانی، از غذاهای لذیذ هم نوش جان کنید. میتوانید بهترین لباسهایتان را با تم این دوران بپوشید و در موسیقی زنده غرق شوید. این یک مهمانی مخصوص برای طرفداران چای است».