به گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، از هر ۳ کاربر اینترنت در جهان یک نفر کودک یا نوجوان است. اما این حضور گسترده کنار فرصت یادگیری، آسیبهایی هم دارد. سیاستنامه زیستبوم مجازی کودک و نوجوان ایرانی را گروه سیاستپژوهی و تحلیل داده نمافر در شهریور ۱۴۰۱ منتشر کرده است. این سیاستنامه وضعیت حضور کودکان ایرانی در محیط دیجیتال، نگرش بزرگسالان به سن مجاز دسترسی و سند «صیانت از کودکان و نوجوانان در فضای مجازی» را بررسی میکند و بر پایه همین سند چند اقدام عملیاتی پیشنهاد میدهد.
گونهشناسی آسیبهای محیط دیجیتال
نقطه شروع سیاستنامه دسترسی بیمحدودیت کودک و نوجوان به اینترنت و شبکههای اجتماعی است. به گزارش آفکام، بیش از ۹۰ درصد نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ ساله در فضای مجازی فعالاند. میانگین حضور آنها در اینترنت ۲۰ ساعت و ۳۰ دقیقه در هفته است. سیاستنامه آسیبها را بر پایه دستهبندی لیوینگستون و استویلوا در چهار دسته محتوایی، ارتباطی، رفتاری و قراردادی میگذارد. در آسیب محتوایی کودک دریافتکننده منفعل محتوای مضر است و در آسیب ارتباطی قربانی آزار یا اخاذی جنسی. در آسیب رفتاری کودک خود رفتاری انجام میدهد که آسیبپذیرترش میکند. آسیب قراردادی دستهای نوظهور است و بازاریابی غیرقانونی و کلاهبرداری دیجیتال را دربر میگیرد.
این عنوان برای مشترکان است
برای دیدن متن کامل، یکی از بستههای اشتراک نمافر را بگیرید.
دیدن بستههای اشتراک
















