«بازدید بیشتر لزوما به معنای درآمد بیشتر نیست». بررسی‌ها نشان می‌دهد افزون‌بر «موضوع» به‌عنوان مهم‌ترین شاخصه تعیین‌کننده رقم پرداختی یوتیوب به یوتیوبرها، 5 عامل «کشور بینندگان»، «سن و جنسیت بینندگان»، «زمان ویدیوها»، «روش‌های جانبی درآمد» و «مالیات» نیز بر درآمد در یوتیوب تأثیرگذار است.
مطابق با محاسبات انجام شده نمافر و با درنظرگرفتن متغیرهای نامبرده، درآمد کانال‌های فارسی‌زبان از 5.3 دلار تا 0.2 دلار متغیر است. موضوعات «بازاریابی دیجیتال و امور مالی» و «آموزش و یادگیری» بیشترین درآمد را دارند. این در حالی است که دسته‌های پرمخاطب مثل «موسیقی» و «سرگرمی»، علی‌رغم داشتن میلیاردها بازدید در لیست برترین‌ها، کمترین نرخ درآمد (حدود ۰.۲ تا ۰.۳ دلار) را دارند.
همچنین جالب است که درآمد کانال‌های فارسی‌زبان با موضوع «آموزش و یادگیری» در یوتیوب، بیش از 10 برابر کانال‌هایی با محتوای «فیلم و سرگرمی» است.
به زبان ساده، ارزش تجاری هر مخاطب در کانال‌های آموزشی بیش از ۱۰ برابر مخاطبان سرگرمی است. این آمار نشان می‌دهد که یکی از استراتژی‌های اقتصادی هوشمندانه برای تولیدکنندگان محتوا، تمرکز بر «بازارهای تخصصی» است؛ جایی که با بازدید کمتر می‌توان به درآمدی برابر با غول‌های سرگرمی دست یافت، بدون اینکه درگیر رقابت سنگین جذب مخاطب میلیونی شد.
هرچند، معادله‌ی درآمدی یوتیوب تک‌بعدی نیست. اگرچه کانال‌های آموزشی و مالی «گران‌ترین» مخاطب را دارند اما کانال‌های سرگرمی اگر موفق شوند دایره مخاطبان وسیعی پیدا کنند، این بازی را تغییر می‌دهند. حجم عظیم مخاطب، قدرت چانه‌زنی فوق‌العاده‌ای برای جذب «اسپانسرشیپ‌های کلان» ایجاد می‌کند که در نمودارهای یوتیوب دیده نمی‌شود. غول‌های سرگرمی و گیمینگ با مدل «درآمد از انبوه مخاطب» و «دونیت‌های هواداری» سقف‌های درآمدی را می‌شکنند.