این نمودار پیوند میان گردشگری در سبد مصرفی خانوارها با سطح درآمد را نشان می‌دهد. ستون‌ها بیانگر سهم و نمودار خطی نشان‌دهنده میانگین هزینه‌کرد گردشگری خانوارهای ایرانی در سال 1402 است. همان‌طور که انتظار می‌رود، از دهک‌های پایین به سمت دهک‌های بالاتر، میزان هزینه‌ها افزایش چشمگیری دارد، تا جایی که میانگین هزینه سفر دهک دهم 6 برابر دهک اول است. به بیان ساده، خانواده‌های مرفه‌تر توانسته‌اند سهم بیشتری از بودجه خود را صرف سفر کنند. از سوی دیگر سهم هزینه‌کرد خانوارها در حوزه گردشگری بیانگر این است که اگرچه اختلاف‌های درآمدی و معیشتی وجود دارد، اما دهک‌های کم‌برخوردار کماکان بخشی از درآمد خود را به سفر اختصاص می‌دهند. یعنی اگرچه میزان هزینه کردن و کیفیت سفر بین دهک‌های پایین و بالای جامعه بسیار متفاوت است، اما گردشگری برای همه گروه‌ها نوعی اولویت نسبی محسوب می‌شود. بنابراین این داده‌ها نشان می‌دهد که گردشگری صرفا کالای لوکس طبقه ثروتمند نیست، بلکه یکی از اجزای پایدار سبد مصرفی و فرهنگی همه خانوارهاست و تفاوت اصلی در سطح و کیفیت تجربه سفر است. با این تفاسیر سیاستگذار باید به‌جای تمرکز بر توسعه و ارائه خدمات لوکس در صنعت گردشگری، ایجاد فرصت‌های دسترسی به خدمات را برای همه اقشار جامعه فراهم کند و نظارت کافی بر تورم هزینه‌های سفر داشته باشد.