تعداد سفر باتور در ۱۴۰۰ به ۱۸۲ هزار رسید. این رقم ۸۳ درصد کمتر از ۱۳۹۰ است. بیشترین مقدار دوره ۱٫۱ میلیون در ۱۳۹۱ بود.
نمودار فوق تعداد سفرهای بومی با تور از ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ را نشان می‌دهد. منظور از سفرهای بومی، سفرهای درون‌مرزی است. از سال 92 به 93 افتی 200 هزار نفری در تعداد سفرهای بومی با تور رخ داده و بعد از آن هرگز به میزان اوج خود بازنگشته است. از سال 92 به بعد نیز می‌بینیم که این مقدار روندی تقریبا ثابت را طی کرده است. اگر از ظرفیت گردشگران خارجی به‌درستی استفاده بشود، این عدد می‌تواند بسیار بالاتر باشد؛ چرا که گردشگران خارجی به احتمال بسیار زیاد از تورها استفاده می‌کند ولی افراد داخلی به احتمال بسیار کمتری تمایل به استفاده از تورهای گردشگری دارند.
درباره این آمار
تعداد سفر باتور از ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ به‌طور میانگین سالی ۱۶ درصد کاهش داشته است. بالاترین رقم دوره ۱٫۱ میلیون سفر در ۱۳۹۱ ثبت شد. پایین‌ترین رقم ۰ سفر در ۱۳۹۹ بود. داده از مرکز آمار ایران است که مرجع رسمی آمار کشور است. نمودارهای «تعداد سفرهای بومی بدون اقامت شبانه از ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰» و «هدف سفرهای بومی با اقامت شبانه از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸» هم به همین موضوع می‌پردازند. همه آمار این حوزه در آمار گردشگری ایران و جهان کنار هم آمده است.