نوشت‌افزار از ضروری‌ترین اقلام مصرف فرهنگی هر خانوار است. به این گواه که هرچند رقم هزینه‌کرد برای نوشت‌افزار بسته به سطح درآمد افراد متفاوت است و رابطه مستقیمی با پردرآمد یا کم‌درآمد بودن مشاغل دارد؛ اما سهم هزینه‌کرد نوشت‌افزار به نسبت کل هزینه‌کرد فرهنگی افراد تابع شغل آنان نیست. برای مثال بیشترین میزان سهم نوشت‌افزار از مصرف فرهنگی متعلق به گروه شغلی کارگر ساده است؛ با اینکه میانگین هزینه‌کرد نوشت‌افزار این گروه شغلی، نصف هزینه‌کرد مشاغل پردرآمدی همچون قانون‌گذاران و مقامات عالی‌رتبه است. این یعنی افراد کم‌درآمد شاید پول کمتری بابت نوشت‌افزار بدهند، اما نوشت‌افزار در سبد مصرف فرهنگی آنان جای خودش را دارد. پس نوشت‌افزار کالایی نیست که تحت تأثیر مشکلات اقتصادی یا درآمد پایین از فهرست مخارج خانوار حذف شود.
