یوتیوب خیلی وقت است که برای بسیاری از کاربران به یک بانک محتوا تبدیل شده است؛ نوعی پلیلیست که در آن هر کس نیاز خود را رفع میکند. اما بسیاری دیگر از کاربران نیز مدتها منتظر میمانند تا روی صفحه نمایش گوشیشان، اعلان پست جدید یوتیوبر محبوبشان را ببینند.
کانالها با علم به این رفتار کاربر، دو راه متفاوت را برای افزایش بازدید پیش میگیرند. گروهی سراغ «مدل بایگانیساز» میروند تا انبوه ویدئوها در موضوعات مختلف، بازدید زیادی نصیبشان کند؛ در مقابل، گروهی دیگر «مدل ضربهای» (کمشمار اما پرضربه) را انتخاب میکنند و از یوتیوب صرفاً به عنوان تریبونی برای انتشار گزیده آثارشان بهره میبرند.
با هر دوی این روشها میتوان موفق بود، اما دادهها نشان میدهند بازدید کانال لزوماً ارتباط مستقیمی با تعداد ویدئوهای منتشرشده ندارد. به عنوان نمونه در مدل ضربهای، یک کانال پیشتاز با انتشار تنها ۱۱۳ ویدئو، در هر ویدئو به طور میانگین ۱۵/۷ میلیون بازدید گرفته است. در نقطه مقابل، کانال DRM فارسی با اتکا به مدل بایگانیساز و انتشار ۹۵۴۶ ویدئو، برای هر ویدئو میانگین ۰/۸ هزار (۸۰۰ بازدید) دشت کرده است.
مدلهای کمشمار اما پرضربه به خوبی توانستهاند مخاطب را درگیر کنند؛ چنانکه پس از Arash، پنج کانالی که بیشترین بازدهی را به ازای هر ویدئو داشتهاند به ترتیب Mohsen Yeganeh Shayankaffash ،ferysta family و Mikikalafe هستند.